Latnesk beyging
Orator er latneskt orð sem merkir ræðumaður eða mælskumaður. Á íslensku beygist orðið eins í öllum föllum nema stundum er eignarfalls s-i skeytt aftan við það. Ef menn vilja slá um sig þá er vert að hafa í huga latneska beygingu orðsins:
Eintala
Nom. (nefnifall): Orator
Voc. (ávarpsfall): Orator
Acc. (þolfall): Oratorem
Gen. (eignarfall): Oratoris
Dat. (þágufall): Oratori
Abl. (sviftifall): Oratore
Fleirtala
Nom. (nefnifall): Oratores
Voc. (ávarpsfall): Oratores
Acc. (þolfall): Oratores
Gen. (eignarfall): Oratorum
Dat. (þágufall): Oratoribus
Abl. (sviftifall): Oratoribus
Síðasta fallið, ablativus, svarar ekki til neinnar ákveðinnar fallbeygingar í íslensku en er í raun fjölnota fall og merkingin misjöfn eftir samhengi. Sem dæmi má nefna ablativus causae, eða orsakarsviftifall, en merking Orator í því falli (oratore) yrði þá "vegna Orator". Madidus Oratore eram: Ég var ölvaður af völdum Orator.
Orator
Styrktaraðilar
